Showing posts with label Розе Ауслендер. Show all posts
Showing posts with label Розе Ауслендер. Show all posts
Sunday, December 4, 2011
СÈ УШТЕ СИ ТУКА
Исфрли го својот страв
во воздухот
Наскоро
времето твое ќе запре
наскоро
небото ќе порасне
под тревите
твоите соништа ќе потонат
во ништото
Сè уште
каранфилот мириса слатко
дроздот пее
сè уште можеш да љубиш
да даруваш зборови
сè уште си тука
Бити тоа што си
Давај го тоа што го имаш
Розе Ауслендер
[превод Н.М.]
Saturday, December 3, 2011
ОСТРОВОТ
Кога
се сретнавме на островот
сонцата беа извезени
во гоблен
каде што беше вбоден
здивот на водата
Во деновите на правта
сонцата се одделија
едно од друго
островот беше однесен за време на сушата
а ти лежеше како златна риба
во стаклен сад
И тие денови исчезнаа
Брегот на островот
го извезувам
в книга
Розе Ауслендер
[превод Н.М.]
Labels:
literature,
poem,
poetry,
литература,
песна,
поезија,
Розе Ауслендер
Subscribe to:
Posts (Atom)
