На островот на благословените - Петар Чухов (Бугарија)

 

Важно е да се има

добри соседи.

Тогаш

лесно забораваш –

од прозорците дува,

покривот капе

и секоја вечер

сонуваш

еден исти сон.

 

(Слободен препев: М. Г.)

Слобода - Илхан Сами Комак (Турција)

Одведете ме одовде, видов толку многу работи
Сум видел толку длабоко, далеку. Долго, долго време сум тажен.
Дојде време за планински извори, за ветрови што дуваат
Во текот на жетвата и за
Времето за бескрајноста на моите растресени нозе,
упатен кон хоризонтот додека денот ја отвора својата голема врата
Разбери ме од мојот корен, а не од мојата гранка
Разбери ме од мојот сон, а не од животот што го живеев
Можеби огледалото е јас во парчиња
Познај ме по мојата смеа, а не по разговорот во огледалото.
Толку долго мојата улица беше преполна со човечко отсуство
Со бесзвучно искачување по бршленот
Голта: засенчена, расеана и секогаш на половина пат.
Тргнете ме од оваа стагнација
Видов толку многу од бездната, долго, долго гледав во неа
Празнината само се повторува.
Време е да кажеш дека си птица која се мокри на дождот
Време е да го вдишеш мирисот на почвата, да се наполниш, да растеш со неа
Спознај ме по мојата љубов, а не по мојата осаменост.
Разбери ме од она по што копнеам, а не од она што го изгубив
Разбери ме по моето детство, а не според сегашната моја верзија.
Доаѓам во потрага по тебе.

(Превод од англиски јазик: Митко Гогов)

Man Carrying Thing, Wallace Stevens

The poem must resist the intelligence
Almost successfully. Illustration:

A brune figure in winter evening resists
Identity. The thing he carries resists

The most necessitous sense. Accept them, then,
As secondary (parts not quite perceived

Of the obvious whole, uncertain particles
Of the certain solid, the primary free from doubt,

Things floating like the first hundred flakes of snow
Out of a storm we must endure all night,

Out of a storm of secondary things),
A horror of thoughts that suddenly are real.

We must endure our thoughts all night, until
The bright obvious stands motionless in cold.

by Wallace Stevens

#100tpc #poetry ping @100TPC

#100tpc #poetry ping @100TPC

~

We seek to Heal not Kill
We embrace Justice & spurn Injustice

Our weapons are Words not Guns
We bleed Ink not Blood

We seek Peace not Wars

We seek to Change not Force
We seek to Find not Lost
We are inspired by Love not Lust
We seek to Bless not Curse

We detonate Peace not Bombs
We speak for All not Some

We are?
Poets not gods!

We are?
100 Thousand Poets for Change!

Giving Freedom to all those Bound in Chains!
Nigeria!!!
We Coming!


!thanks for this poem Ken Bena
.
.

:Bertolt Brecht #poem

In the dark times
Will there also be singing?
Yes, there will also be singing.
About the dark times.


Bertolt Brecht

:Only Breath

Not Christian or Jew or Muslim, not Hindu
Buddhist, sufi, or zen. Not any religion

or cultural system. I am not from the East
or the West, not out of the ocean or up

from the ground, not natural or ethereal, not
composed of elements at all. I do not exist,

am not an entity in this world or in the next,
did not descend from Adam and Eve or any

origin story. My place is placeless, a trace
of the traceless. Neither body or soul.

I belong to the beloved, have seen the two
worlds as one and that one call to and know,

first, last, outer, inner, only that
breath breathing human being.

- Rumi

:about love, Michel Houellebecq #poetry

Et l’amour, où tout est facile,
Où tout est donné dans l’instant;
Il existe au milieu du temps
La possibilité d’une île.

And love, where all is easy,
Where all is given in the instant;
There exists in the midst of time
The possibility of an island.

Y el amor, en el que todo es fácil,
Donde todo se da al instante;
Existe en mitad del tiempo
La posibilidad de una isla.


- Michel Houellebecq

I’m Working on the World [part]

:when it comes, you’ll be dreaming
that you don’t need to breathe;
that breathless silence is
the music of the dark
and it’s part of the rhythm
to vanish like a spark.
—

Wislawa Szymborska, from “I’m Working on the World” in Poems New and Collected, trans. S. Baranczak and C. Cavanagh

ПИШУВАЊЕ БИОГРАФИЈА

Што треба?
Треба да се напише молба,
а кон молбата да се приложи биографија.

Без оглед на должината на животот
биографијата треба да биде кратка.

Задолжителна е збиеноста и селекцијата на фактите.
Промена на пејзажите во адреси
и колебливите спомени во неподвижни дати.

Од сите љубови доволна е брачната,
а од децата само родените.

Од поважните, кој те познава, а не кого знаеш.
Од патувањата само ако се во странство.
Припадност кон што, ама без зошто.
Одликувања без за што.
Пишувај така, како никогаш да не си разговарал со себе
и заобиколувај оддалеку.

Испушти ги со молчење кучињата, мачките и птиците,
споменичните старудии, пријателите и соништата.
Подобро цената отколку вредноста
и насловот отколку содржината.
Подобро бројот на чевлите, отколку каде оди тој,
тој, за кого се сметаш.
КОн оваа фотографија со откриено уво.
Се смета неговата форма, не тоа што слуша.
Што има ново?
Тропот на машините кои мелат хартија.


Вислава Шимборска (1923-2012)
Препев: Петре Наковски

:CHILDREN OF OUR ERA

We are children of our era;
our era is political.

All affairs, day and night,
yours, ours, theirs,
are political affairs.

Like it or not,
your genes have a political past,
your skin a political cast,
your eyes a political aspect.

What you say has a resonance;
what you are silent about is telling.
Either way, it's political.

Even when you head for the hills
you're taking political steps
on political ground.

Even apolitical poems are political,
and above us shines the moon,
by now no longer lunar.
To be or not to be, that is the question.
Question? What question? Dear, here's a suggestion:
a political question.

You don't even have to be a human being
to gain political significance.
Crude oil will do,
or concentrated feed, or any raw material.

Or even a conference table whose shape
was disputed for months:
should we negotiate life and death
at a round table or a square one?

Meanwhile people were dying,
animals perishing,
houses burning,
and fields growing wild,
just as in times most remote
and less political.

:poem by _Wislawa Szymborska (1923-2012)

Translated by Joanna Trzeciak

:voodoo girl

.
.
Janine Galvez Pasmala
Her skin is white cloth,
and she's all sewn apart
and she has many colored pins
sticking out of her heart.

She has many different zombies
who are deeply in her trance.
She even has a zombie
who was originally from France.

But she knows she has a curse on her,
a curse she cannot win.
For if someone gets
too close to her,
the pins stick farther in.
.

:VOODOO GIRL, Tim Burton
.
.

The Seafarer

.
.
Rock me down, o starry skiff!

My head tired from waves, so stiff!



Very long I look for abode, –

My head tired from passions, hot:



Laurels – hymns – hydras – heroes, brazed, –

My head tired from senseless plays!



Lay me down mid leaves and grass, –

My head tired from ceaseless wars.



Marina Tsvetaeva

NEW YEAR ON DARTMOOR

This is newness: every little tawdry
Obstacle glass-wrapped and peculiar,
Glinting and clinking in a saint's falsetto. Only you
Don't know what to make of the sudden slippiness,
The blind, white, awful, inaccessible slant.
There's no getting up it by the words you know.
No getting up by elephant or wheel or shoe.
We have only come to look. You are too new
To want the world in a glass hat.

Sylvia Plath

The Angel that presided 'oer my birth

The Angel that presided 'oer my birth
Said, "Little creature, form'd of Joy and Mirth,
"Go love without the help of any Thing on Earth."

by William Blake

Where father

Where father from here
from this joy
from this rain
from this sky
and the earth beneath it
where father from here
from these words
from all of this
and
all of that
which is ours
under our drenched heads
where father from here


B. Zimski

ПРОШЕТКА ВО СИТЕ ГОДИШНИ ВРЕМИЊА

Сè уште рака в рака
се оддалечуваме еден од друг

Додека еден зимски ден
врз ракавот на едниот
не ќе има само снег


Рајнер Кунце

Препев: Ранка Грчева

ИЗГРАДИ МИ КУЌА

(...)
Мала куќа
со бели ѕидови
за вечерното сонце
и извор за месечината
да се огледува,
но не да се
изгуби
како во морето.
Куќа
до јаболково
или маслиново дрво
крај која ветрот
минува
како ловец
кој трага
по нас.


Хилде Домин
превод Н.М.

СÈ УШТЕ СИ ТУКА

Исфрли го својот страв
во воздухот

Наскоро
времето твое ќе запре
наскоро
небото ќе порасне
под тревите
твоите соништа ќе потонат
во ништото

Сè уште
каранфилот мириса слатко
дроздот пее
сè уште можеш да љубиш
да даруваш зборови
сè уште си тука

Бити тоа што си
Давај го тоа што го имаш


Розе Ауслендер
[превод Н.М.]

ЧОВЕК ВО СВОЈОТ ЖИВОТ

Човек во својот живот нема време за да има
време за сè.
Нема простор за да има простор
за секоја своја желба. Свештениците грешеа кога тврдеа така.

Човек треба да мрази и да љуби во исто време,
со истите очи да плаче и да се смее,
со истите раце да фрла камења
и да ги собира,
да води љубов во војна и да војува во љубов.

И да мрази и да простува и да памети и да заборава,
да подредува и разредува, да јаде и да ја вари храната,
она што долгата историја го прави
со години.

Човек во својот живот нема време.
Кога губи тој бара,
кога наоѓа заборава,
кога заборава тој љуби,
кога љуби почнува да заборава.

И душата му е вешта
и мошне стручна,
само неговото тело засекогаш останува
аматер. Се обидува и невешто трага,
не осознава и збунет е,
опијанет и слеп во сластите свои и во болки.

Наесен човек ќе умре како смоква,
набрчкан, сладок и полн со себе.
Лисјата ќе се исушат врз земјата,
а голите гранки ќе покажуваат
кон местото каде што има време за сè.


Јехуда Амихај

[превод Н.М.]

ТИ И ЈАС И СВЕТОТ

Не прашувај се кој си и кој сум јас
и зошто сето тоа е така.
Пушти професорите нека истражуваат,
тие се платени за тоа.
Стави ја домашната вага на масата
и вистината сама нека се мери.
Облечи го палтото,
изгасни го светлото во ходникот.
Затвори ја вратата.
Пушти ги мртвите да балсамираат мртви.

Наваму одиме ние.
Ти си оној кој има бели
гумени чизми.
Јас сум оној кој има црни
гумени чизми.
И дожд врне над нас
и тоа е дожд.


Вернер Аспенстрем