На островот на благословените - Петар Чухов (Бугарија)

 

Важно е да се има

добри соседи.

Тогаш

лесно забораваш –

од прозорците дува,

покривот капе

и секоја вечер

сонуваш

еден исти сон.

 

(Слободен препев: М. Г.)

Слобода - Илхан Сами Комак (Турција)

Одведете ме одовде, видов толку многу работи
Сум видел толку длабоко, далеку. Долго, долго време сум тажен.
Дојде време за планински извори, за ветрови што дуваат
Во текот на жетвата и за
Времето за бескрајноста на моите растресени нозе,
упатен кон хоризонтот додека денот ја отвора својата голема врата
Разбери ме од мојот корен, а не од мојата гранка
Разбери ме од мојот сон, а не од животот што го живеев
Можеби огледалото е јас во парчиња
Познај ме по мојата смеа, а не по разговорот во огледалото.
Толку долго мојата улица беше преполна со човечко отсуство
Со бесзвучно искачување по бршленот
Голта: засенчена, расеана и секогаш на половина пат.
Тргнете ме од оваа стагнација
Видов толку многу од бездната, долго, долго гледав во неа
Празнината само се повторува.
Време е да кажеш дека си птица која се мокри на дождот
Време е да го вдишеш мирисот на почвата, да се наполниш, да растеш со неа
Спознај ме по мојата љубов, а не по мојата осаменост.
Разбери ме од она по што копнеам, а не од она што го изгубив
Разбери ме по моето детство, а не според сегашната моја верзија.
Доаѓам во потрага по тебе.

(Превод од англиски јазик: Митко Гогов)

James Joyce’s list of Irish heroes in ULYSSES...

James Joyce’s list of Irish heroes in ULYSSES...

He wore a long unsleeved garment of recently flayed oxhide reaching to the knees in a loose kilt and this was bound about his middle by a girdle of plaited straw and rushes. Beneath this he wore trews of deerskin, roughly stitched with gut. His nether extremities were encased in high Balbriggan buskins dyed in lichen purple, the feet being shod with brogues of salted cowhide laced with the windpipe of the same beast.

From his girdle hung a row of seastones which dangled at every movement of his portentous frame and on these were graven with rude yet striking art the tribal images of many Irish heroes and heroines of antiquity, Cuchulin, Conn of hundred battles, Niall of nine hostages, Brian of Kincora, the Ardri Malachi, Art MacMurragh, Shane O’Neill, Father John Murphy, Owen Roe, Patrick Sarsfield, Red Hugh O’Donnell, Red Jim MacDermott, Soggarth Eoghan O’Growney, Michael Dwyer, Francy Higgins, Henry Joy M’Cracken, Goliath, Horace Wheatley, Thomas Conneff, Peg Woffington, the Village Blacksmith, Captain Moonlight, Captain Boycott, Dante Alighieri, Christopher Columbus, S. Fursa, S. Brendan, Marshal Mac-Mahon, Charlemagne, Theobald Wolfe Tone, the Mother of the Maccabees, the Last of the Mohicans, the Rose of Castille, the Man for Galway, The Man that Broke the Bank at Monte Carlo, The Man in the Gap, The Woman Who Didn’t, Benjamin Franklin, Napoleon Bonaparte, John L. Sullivan, Cleopatra, Savourneen Deelish, Julius Caesar, Paracelsus, sir Thomas Lipton, William Tell, Michelangelo, Hayes, Muhammad, the Bride of Lammermoor, Peter the Hermit, Peter the Packer, Dark Rosaleen, Patrick W. Shakespeare, Brian Confucius, Murtagh Gutenberg, Patricio Velasquez, Captain Nemo, Tristan and Isolde, the first Prince of Wales, Thomas Cook and Son, the Bold Soldier Boy, Arrah na Pogue, Dick Turpin, Ludwig Beethoven, the Colleen Bawn, Waddler Healy, Angus the Culdee, Dolly Mount, Sidney Parade, Ben Howth, Valentine Greatrakes, Adam and Eve, Arthur Wellesley, Boss Croker, Herodotus, Jack the Giantkiller, Gautama Buddha, Lady Godiva, The Lily of Killarney, Balor of the Evil Eye, the Queen of Sheba, Acky Nagle, Joe Nagle, Alessandro Volta, Jeremiah O’Donovan Rossa, Don Philip O’Sullivan Beare.

A couched spear of acuminated granite rested by him while at his feet reposed a savage animal of the canine tribe whose stertorous gasps announced that he was sunk in uneasy slumber, a supposition confirmed by hoarse growls and spasmodic movements which his master repressed from time to time by tranquillising blows of a mighty cudgel rudely fashioned out of paleolithic stone.

— Sandra Cisneros

"What they don’t understand about birthdays and what they never tell you is that when you’re eleven, you’re also ten, and nine, and eight, and seven, and six, and five, and four, and three, and two, and one. And when you wake up on your eleventh birthday you expect to feel eleven, but you don’t. You open your eyes and everything’s just like yesterday, only it’s today. And you don’t feel eleven at all. You feel like you’re still ten. And you are — underneath the year that makes you eleven.

Like some days you might say something stupid, and that’s the part of you that’s still ten. Or maybe some days you might need to sit on your mama’s lap because you’re scared, and that’s the part of you that’s five. And maybe one day when you’re all grown up maybe you will need to cry like if you’re three, and that’s okay. That’s what I tell Mama when she’s sad and needs to cry. Maybe she’s feeling three.

Because the way you grow old is kind of like an onion or like the rings inside a tree trunk or like my little wooden dolls that fit one inside the other, each year inside the next one. That’s how being eleven years old is."

— Sandra Cisneros

#100tpc #poetry ping @100TPC

#100tpc #poetry ping @100TPC

~

We seek to Heal not Kill
We embrace Justice & spurn Injustice

Our weapons are Words not Guns
We bleed Ink not Blood

We seek Peace not Wars

We seek to Change not Force
We seek to Find not Lost
We are inspired by Love not Lust
We seek to Bless not Curse

We detonate Peace not Bombs
We speak for All not Some

We are?
Poets not gods!

We are?
100 Thousand Poets for Change!

Giving Freedom to all those Bound in Chains!
Nigeria!!!
We Coming!


!thanks for this poem Ken Bena
.
.

:Only Breath

Not Christian or Jew or Muslim, not Hindu
Buddhist, sufi, or zen. Not any religion

or cultural system. I am not from the East
or the West, not out of the ocean or up

from the ground, not natural or ethereal, not
composed of elements at all. I do not exist,

am not an entity in this world or in the next,
did not descend from Adam and Eve or any

origin story. My place is placeless, a trace
of the traceless. Neither body or soul.

I belong to the beloved, have seen the two
worlds as one and that one call to and know,

first, last, outer, inner, only that
breath breathing human being.

- Rumi

:CHILDREN OF OUR ERA

We are children of our era;
our era is political.

All affairs, day and night,
yours, ours, theirs,
are political affairs.

Like it or not,
your genes have a political past,
your skin a political cast,
your eyes a political aspect.

What you say has a resonance;
what you are silent about is telling.
Either way, it's political.

Even when you head for the hills
you're taking political steps
on political ground.

Even apolitical poems are political,
and above us shines the moon,
by now no longer lunar.
To be or not to be, that is the question.
Question? What question? Dear, here's a suggestion:
a political question.

You don't even have to be a human being
to gain political significance.
Crude oil will do,
or concentrated feed, or any raw material.

Or even a conference table whose shape
was disputed for months:
should we negotiate life and death
at a round table or a square one?

Meanwhile people were dying,
animals perishing,
houses burning,
and fields growing wild,
just as in times most remote
and less political.

:poem by _Wislawa Szymborska (1923-2012)

Translated by Joanna Trzeciak

The Seafarer

.
.
Rock me down, o starry skiff!

My head tired from waves, so stiff!



Very long I look for abode, –

My head tired from passions, hot:



Laurels – hymns – hydras – heroes, brazed, –

My head tired from senseless plays!



Lay me down mid leaves and grass, –

My head tired from ceaseless wars.



Marina Tsvetaeva

ИЗГРАДИ МИ КУЌА

(...)
Мала куќа
со бели ѕидови
за вечерното сонце
и извор за месечината
да се огледува,
но не да се
изгуби
како во морето.
Куќа
до јаболково
или маслиново дрво
крај која ветрот
минува
како ловец
кој трага
по нас.


Хилде Домин
превод Н.М.

ЧОВЕК ВО СВОЈОТ ЖИВОТ

Човек во својот живот нема време за да има
време за сè.
Нема простор за да има простор
за секоја своја желба. Свештениците грешеа кога тврдеа така.

Човек треба да мрази и да љуби во исто време,
со истите очи да плаче и да се смее,
со истите раце да фрла камења
и да ги собира,
да води љубов во војна и да војува во љубов.

И да мрази и да простува и да памети и да заборава,
да подредува и разредува, да јаде и да ја вари храната,
она што долгата историја го прави
со години.

Човек во својот живот нема време.
Кога губи тој бара,
кога наоѓа заборава,
кога заборава тој љуби,
кога љуби почнува да заборава.

И душата му е вешта
и мошне стручна,
само неговото тело засекогаш останува
аматер. Се обидува и невешто трага,
не осознава и збунет е,
опијанет и слеп во сластите свои и во болки.

Наесен човек ќе умре како смоква,
набрчкан, сладок и полн со себе.
Лисјата ќе се исушат врз земјата,
а голите гранки ќе покажуваат
кон местото каде што има време за сè.


Јехуда Амихај

[превод Н.М.]

ОСТРОВОТ

Кога
се сретнавме на островот
сонцата беа извезени
во гоблен
каде што беше вбоден
здивот на водата

Во деновите на правта
сонцата се одделија
едно од друго
островот беше однесен за време на сушата
а ти лежеше како златна риба
во стаклен сад

И тие денови исчезнаа
Брегот на островот
го извезувам
в книга


Розе Ауслендер

[превод Н.М.]

Мурат Исаку

Сакам да спијам да видам убав сон

но меѓу нас како да е скршен лебот,

а усните од умор на душата сол и' даваат...