На островот на благословените - Петар Чухов (Бугарија)

 

Важно е да се има

добри соседи.

Тогаш

лесно забораваш –

од прозорците дува,

покривот капе

и секоја вечер

сонуваш

еден исти сон.

 

(Слободен препев: М. Г.)

OUR CONDENSED SUN by Marko Pogacar

OUR CONDENSED SUN

How to climb the olive tree with those little claws,
stay a black lizard and survive the sun’s collapse?
every olive is an extinguished star,
and little claws are all we have.

and that’s the secret of gravity, the disappearance of light that swings
condensed in our metal bodies.
our claws are our vanity, the father shakes them off
the laced balcony curtain in one move.

the world is the giant pedicurist Milena, she eradicates them with a safe hand,
she sings o sole mio, our claws are an over-ripe, naked beauty
love is our debt to the dead.

TVOJE ZGUSNUTO SUNCE

Kako se malim kandžama popeti gore u maslinu,
ostati crna gušterica i preživjeti propast sunca?
svaka je maslina ugasla zvijezda,
a male kandže su sve što imamo.

i to je tajna gravitacije, nestanak svjetlosti koja se njiše
zgusnuta u našim metalnim tijelima.
naše su kandže naša taština, otac ih jednim potezom strese
s čipkaste balkonske zavjese.

svijet je ogromna pedikerka Milena, ona ih sigurnom rukom tamani,
ona pjeva o sole mio, naše kandže su prezrela, gola ljepota
ljubav je naš dug prema mrtvima.

Marko Pogacar

Jim Morrison – Poems from “Wilderness”

Man Carrying Thing, Wallace Stevens

The poem must resist the intelligence
Almost successfully. Illustration:

A brune figure in winter evening resists
Identity. The thing he carries resists

The most necessitous sense. Accept them, then,
As secondary (parts not quite perceived

Of the obvious whole, uncertain particles
Of the certain solid, the primary free from doubt,

Things floating like the first hundred flakes of snow
Out of a storm we must endure all night,

Out of a storm of secondary things),
A horror of thoughts that suddenly are real.

We must endure our thoughts all night, until
The bright obvious stands motionless in cold.

by Wallace Stevens

#100tpc #poetry ping @100TPC

#100tpc #poetry ping @100TPC

~

We seek to Heal not Kill
We embrace Justice & spurn Injustice

Our weapons are Words not Guns
We bleed Ink not Blood

We seek Peace not Wars

We seek to Change not Force
We seek to Find not Lost
We are inspired by Love not Lust
We seek to Bless not Curse

We detonate Peace not Bombs
We speak for All not Some

We are?
Poets not gods!

We are?
100 Thousand Poets for Change!

Giving Freedom to all those Bound in Chains!
Nigeria!!!
We Coming!


!thanks for this poem Ken Bena
.
.

:Bertolt Brecht #poem

In the dark times
Will there also be singing?
Yes, there will also be singing.
About the dark times.


Bertolt Brecht

:Only Breath

Not Christian or Jew or Muslim, not Hindu
Buddhist, sufi, or zen. Not any religion

or cultural system. I am not from the East
or the West, not out of the ocean or up

from the ground, not natural or ethereal, not
composed of elements at all. I do not exist,

am not an entity in this world or in the next,
did not descend from Adam and Eve or any

origin story. My place is placeless, a trace
of the traceless. Neither body or soul.

I belong to the beloved, have seen the two
worlds as one and that one call to and know,

first, last, outer, inner, only that
breath breathing human being.

- Rumi

:about love, Michel Houellebecq #poetry

Et l’amour, où tout est facile,
Où tout est donné dans l’instant;
Il existe au milieu du temps
La possibilité d’une île.

And love, where all is easy,
Where all is given in the instant;
There exists in the midst of time
The possibility of an island.

Y el amor, en el que todo es fácil,
Donde todo se da al instante;
Existe en mitad del tiempo
La posibilidad de una isla.


- Michel Houellebecq

ПИШУВАЊЕ БИОГРАФИЈА

Што треба?
Треба да се напише молба,
а кон молбата да се приложи биографија.

Без оглед на должината на животот
биографијата треба да биде кратка.

Задолжителна е збиеноста и селекцијата на фактите.
Промена на пејзажите во адреси
и колебливите спомени во неподвижни дати.

Од сите љубови доволна е брачната,
а од децата само родените.

Од поважните, кој те познава, а не кого знаеш.
Од патувањата само ако се во странство.
Припадност кон што, ама без зошто.
Одликувања без за што.
Пишувај така, како никогаш да не си разговарал со себе
и заобиколувај оддалеку.

Испушти ги со молчење кучињата, мачките и птиците,
споменичните старудии, пријателите и соништата.
Подобро цената отколку вредноста
и насловот отколку содржината.
Подобро бројот на чевлите, отколку каде оди тој,
тој, за кого се сметаш.
КОн оваа фотографија со откриено уво.
Се смета неговата форма, не тоа што слуша.
Што има ново?
Тропот на машините кои мелат хартија.


Вислава Шимборска (1923-2012)
Препев: Петре Наковски

:CHILDREN OF OUR ERA

We are children of our era;
our era is political.

All affairs, day and night,
yours, ours, theirs,
are political affairs.

Like it or not,
your genes have a political past,
your skin a political cast,
your eyes a political aspect.

What you say has a resonance;
what you are silent about is telling.
Either way, it's political.

Even when you head for the hills
you're taking political steps
on political ground.

Even apolitical poems are political,
and above us shines the moon,
by now no longer lunar.
To be or not to be, that is the question.
Question? What question? Dear, here's a suggestion:
a political question.

You don't even have to be a human being
to gain political significance.
Crude oil will do,
or concentrated feed, or any raw material.

Or even a conference table whose shape
was disputed for months:
should we negotiate life and death
at a round table or a square one?

Meanwhile people were dying,
animals perishing,
houses burning,
and fields growing wild,
just as in times most remote
and less political.

:poem by _Wislawa Szymborska (1923-2012)

Translated by Joanna Trzeciak

:voodoo girl

.
.
Janine Galvez Pasmala
Her skin is white cloth,
and she's all sewn apart
and she has many colored pins
sticking out of her heart.

She has many different zombies
who are deeply in her trance.
She even has a zombie
who was originally from France.

But she knows she has a curse on her,
a curse she cannot win.
For if someone gets
too close to her,
the pins stick farther in.
.

:VOODOO GIRL, Tim Burton
.
.

The Seafarer

.
.
Rock me down, o starry skiff!

My head tired from waves, so stiff!



Very long I look for abode, –

My head tired from passions, hot:



Laurels – hymns – hydras – heroes, brazed, –

My head tired from senseless plays!



Lay me down mid leaves and grass, –

My head tired from ceaseless wars.



Marina Tsvetaeva

NEW YEAR ON DARTMOOR

This is newness: every little tawdry
Obstacle glass-wrapped and peculiar,
Glinting and clinking in a saint's falsetto. Only you
Don't know what to make of the sudden slippiness,
The blind, white, awful, inaccessible slant.
There's no getting up it by the words you know.
No getting up by elephant or wheel or shoe.
We have only come to look. You are too new
To want the world in a glass hat.

Sylvia Plath

The Angel that presided 'oer my birth

The Angel that presided 'oer my birth
Said, "Little creature, form'd of Joy and Mirth,
"Go love without the help of any Thing on Earth."

by William Blake

Кој и да си, дојди!

Кој и да си, дојди,
Да си и безбожник,
Манихеец,
Или идолопоклоник,
Дојди ...
Низ наши порти
Не се втасува
Во безнадеж.
И стопати да си го
прекршил зборот,
Дојди.



-Руми-

ПРОШЕТКА ВО СИТЕ ГОДИШНИ ВРЕМИЊА

Сè уште рака в рака
се оддалечуваме еден од друг

Додека еден зимски ден
врз ракавот на едниот
не ќе има само снег


Рајнер Кунце

Препев: Ранка Грчева

ЧОВЕК ВО СВОЈОТ ЖИВОТ

Човек во својот живот нема време за да има
време за сè.
Нема простор за да има простор
за секоја своја желба. Свештениците грешеа кога тврдеа така.

Човек треба да мрази и да љуби во исто време,
со истите очи да плаче и да се смее,
со истите раце да фрла камења
и да ги собира,
да води љубов во војна и да војува во љубов.

И да мрази и да простува и да памети и да заборава,
да подредува и разредува, да јаде и да ја вари храната,
она што долгата историја го прави
со години.

Човек во својот живот нема време.
Кога губи тој бара,
кога наоѓа заборава,
кога заборава тој љуби,
кога љуби почнува да заборава.

И душата му е вешта
и мошне стручна,
само неговото тело засекогаш останува
аматер. Се обидува и невешто трага,
не осознава и збунет е,
опијанет и слеп во сластите свои и во болки.

Наесен човек ќе умре како смоква,
набрчкан, сладок и полн со себе.
Лисјата ќе се исушат врз земјата,
а голите гранки ќе покажуваат
кон местото каде што има време за сè.


Јехуда Амихај

[превод Н.М.]

ТИ И ЈАС И СВЕТОТ

Не прашувај се кој си и кој сум јас
и зошто сето тоа е така.
Пушти професорите нека истражуваат,
тие се платени за тоа.
Стави ја домашната вага на масата
и вистината сама нека се мери.
Облечи го палтото,
изгасни го светлото во ходникот.
Затвори ја вратата.
Пушти ги мртвите да балсамираат мртви.

Наваму одиме ние.
Ти си оној кој има бели
гумени чизми.
Јас сум оној кој има црни
гумени чизми.
И дожд врне над нас
и тоа е дожд.


Вернер Аспенстрем

ОСТРОВОТ

Кога
се сретнавме на островот
сонцата беа извезени
во гоблен
каде што беше вбоден
здивот на водата

Во деновите на правта
сонцата се одделија
едно од друго
островот беше однесен за време на сушата
а ти лежеше како златна риба
во стаклен сад

И тие денови исчезнаа
Брегот на островот
го извезувам
в книга


Розе Ауслендер

[превод Н.М.]

:Frog [haiku]

Кршејќи ја тишината на стариот базен,
жаба скокна во водата –
ехо.

***

Furu ike ya
kawazu tobikomu
mizu no oto

***

The old pond
A frog jumped in,
Kerplunk!


-Matsuo Bashô: Frog Haiku