Влегов во кругот од неговата внатрешна страна
круг вон кругот
круг во кругот
додека времето ја рони својата карпа од време
Како цветот што паѓа
од сина несоница
каменот како што ита
по својата исплашена сенка
како водата ведра
врз дланката на сонцето
Кругот се отвора бавно за нови кругови
дамнешни пејзажи на постојаната иднина
во нив ме препознаваат моите бледи синкопи
залудно налактен на работ на хоризонтот
Влегов во кругот од неговата надворешна страна
круг во кругот
круг вон кругот
во светла беспатица
На мојата заборавена прашина
времето ја гради
својата карпа од време...
Матеја Матевски
Showing posts with label поезија поема. Show all posts
Showing posts with label поезија поема. Show all posts
Saturday, February 18, 2012
Круг
Labels:
камен,
карпа,
круг,
литеатура,
Матеја Матевски,
поезија поема,
прашина
Thursday, February 2, 2012
ПИШУВАЊЕ БИОГРАФИЈА
Што треба?
Треба да се напише молба,
а кон молбата да се приложи биографија.
Без оглед на должината на животот
биографијата треба да биде кратка.
Задолжителна е збиеноста и селекцијата на фактите.
Промена на пејзажите во адреси
и колебливите спомени во неподвижни дати.
Од сите љубови доволна е брачната,
а од децата само родените.
Од поважните, кој те познава, а не кого знаеш.
Од патувањата само ако се во странство.
Припадност кон што, ама без зошто.
Одликувања без за што.
Пишувај така, како никогаш да не си разговарал со себе
и заобиколувај оддалеку.
Испушти ги со молчење кучињата, мачките и птиците,
споменичните старудии, пријателите и соништата.
Подобро цената отколку вредноста
и насловот отколку содржината.
Подобро бројот на чевлите, отколку каде оди тој,
тој, за кого се сметаш.
КОн оваа фотографија со откриено уво.
Се смета неговата форма, не тоа што слуша.
Што има ново?
Тропот на машините кои мелат хартија.
Вислава Шимборска (1923-2012)
Препев: Петре Наковски
Треба да се напише молба,
а кон молбата да се приложи биографија.
Без оглед на должината на животот
биографијата треба да биде кратка.
Задолжителна е збиеноста и селекцијата на фактите.
Промена на пејзажите во адреси
и колебливите спомени во неподвижни дати.
Од сите љубови доволна е брачната,
а од децата само родените.
Од поважните, кој те познава, а не кого знаеш.
Од патувањата само ако се во странство.
Припадност кон што, ама без зошто.
Одликувања без за што.
Пишувај така, како никогаш да не си разговарал со себе
и заобиколувај оддалеку.
Испушти ги со молчење кучињата, мачките и птиците,
споменичните старудии, пријателите и соништата.
Подобро цената отколку вредноста
и насловот отколку содржината.
Подобро бројот на чевлите, отколку каде оди тој,
тој, за кого се сметаш.
КОн оваа фотографија со откриено уво.
Се смета неговата форма, не тоа што слуша.
Што има ново?
Тропот на машините кои мелат хартија.
Вислава Шимборска (1923-2012)
Препев: Петре Наковски
Labels:
poem,
poetry,
RIP,
Wislawa Szymborska,
Вислава Шимборска,
литература,
поезија поема
Subscribe to:
Posts (Atom)
